« benen | Main | goede raad »

12 maart 2008

mijn lever in Lech

Je hebt er een goed gefundeerd gevoel voor absurditeit voor nodig, maar dan kun je het zelfs wel waarderen dat je het ene moment (gisteravond) in de rotonde van de Stadsschouwburg het Boekenbal aan je voorbij ziet trekken (zelf bewegen was niet een optie), en je de volgende ochtend rond half negen 's ochtends, na het drinken van een liter naar chemische sinaasappel stinkende contrastvloeistof, met je broek tot halverwege je dijen en een infuus in je arm, een reusachtige plastic donut wordt binnengereden, met het dringende verzoek een kwartier lang niet te bewegen - waarna de twee verpleegkundigen het hok met de donut verlaten om niet blootgesteld te worden aan de straling waar jij straks in gaat baden, en jij je op dat moment realiseert dat je een gekmakende jeuk in je lies hebt waar het komende kwartier niets aan te doen is. Ik kon me, liggend in de donut, luisterend naar de Oost-Duitse dictie van de vrouwenstem die mij toebeet: 'Diep inademen, vasthouden... U mag weer uitademen' in elk geval met geen mogelijkheid een absurder moment uit mijn leven tot nu toe voor de geest halen.
Het was de derde keer in twee weken dat mijn middenrif door radiostralen werd afgetast. Een goede vriendin zei net, aan de telefoon: 'Jouw lever is inmiddels vaker gefotografeerd dan de Koninklijke familie.' En ik zag het meteen voor me: mijn lever in Lech, mijn lever arm in arm met Maxima op de lange latten, mijn lever met de kleine Amalia op schoot...
Of ik er uiteindelijk beter door word is dus zeer de vraag, maar wat er de komende maanden ook moge gebeuren, mijn gevoel voor rechtmatige absurditeit zal er niet op achteruit gaan.

PS O ja, voor ik het vergeet: vanaf 3 april hoeft u niet meer helemaal naar dit weblog te surfen om mij te lezen: vanaf die week ben ik ook te lezen als columnist van Het Parool, fijne krant, elke donderdag if the floods don't rise and God's on our side (voor God, lees desgewenst: Allah, Khrisna, Zoroaster, Schiksalslenker, Spicy Chicken).

jaeggi om 12 maart 2008 10:54