« de strijd | Main | borderline »

15 februari 2008

forever young

Na de begrippen Dichter des vaderlands, stadsdichters, parkdichters, stadsdeeldichters en gemeentedichters munt newblogger Gerrit Komrij de schitterende nieuwe term negorijdichter.
Wat een aanwinst is zijn weblog voor het vaak wat slaperige Nederlandse bloggerswereldje. Zo'n vechtlustige toon zijn we hier niet gewend, je ziet de buurt verbaasd opkijken van al het gekrakeel in Huize Komrij.

Ik zat naast Komrij op het podium van Paradiso toen hij zijn beslissing om Dichter des Vaderlands te worden 'de grootste vergissing van zijn leven' noemde. Hij overdreef niet; van dichtbij was te zien dat hij nog steeds sidderde bij de gedachte dat hij jarenlang de 'gevoelens van het volk' had moeten vertolken.
Het was ook niet zijn beste periode als schrijver. Het was of hij zichzelf niet was. Iedereen zeurde aan zijn kop, het was nooit goed of het deugde niet. Ik herinner me een professionele, humorvolle reclamecampagne voor de poëzieclub, waar een bedrag van ettelijke tienduizenden euro's voor was uitgetrokken. Je zou verwachten dat dichtend Nederland juichend zou opspringen om de initiatiefnemer lovend toe te zingen. Eindelijk een poging tot een professionele aanpak van de poëzie in Nederland. Maar het initiatief werd gesmoord onder ladingen hoon en cynisme van pruttelende journalisten, jammerende dichters en betuttelende autoriteiten. De literaire kletssites sponnen er garen bij.
Zo er al mensen waren die door Komrij's campagne enthousiast gemaakt waren voor de poëzie, dan moeten die zich haastig terug hebben getrokken van de grauwende en snorrende dichtersbent die vechtend door de kamer rolde. Alles en iedereen was terug bij af. Komrij boog knarsetandend het hoofd en gaf zijn functie op.

Nu is hij terug. En hoe.
Andere mensen worden milder als ze ouder worden. Komrij wordt met de dag vileiner, scherper en leniger. Hij hakt steeds onbezorgder met zijn strijdbijl om zich heen, hier sneuvelt een reputatie, daar wordt achteloos een negorijdichter geplet.
Komrij heeft het recept voor de eeuwige jeugd gevonden.

jaeggi om 15 februari 2008 11:21