« het grote kerstnummer | Main | het verschil »

24 december 2007

dan gaan er meer

Het is kerst, dan gaan er meer.
Dat was de ondubbelzinnige boodschap van de man die ik vertelde dat ik nog een Eenzame uitvaart te gaan had, drie weken voor het einde van 2007.
Vandaag vond hij plaats. Hieronder de gegevens en het gedicht. Een verslag van de gebeurtenis verschijnt eerdaags op Starik’s weblog.
Twee dingen wil ik er alvast van zeggen: in mijn werk als stadsdichter heb ik bij de eenzame uitvaarten altijd ondubbelzinnig het gevoel gehad dat het zinvol werk was; al moet ik ook de man gelijk geven die zich afvroeg wat het voor nut heeft voor iemand die al dood is een gedicht te maken, en begrijp ik ook de jonge schrijfster die op de achterpagina van NRC schreef dat ze het liefst een verzekering zou afsluiten tegen een dichter die aan haar graf een gedicht komt lezen.
Dan nu het gedicht, mijn eennalaatste als stadsdichter (tenzij burgemeester Cohen, Adrie Koster of Peter Beense erin blijven, deze kerst. Laat ons bidden voor hen en ons en onze ontembare gedachten).


Eenzame uitvaart nummer 85

I.M. Albert August Vianen, geboren 22 april 1948, Paramaribo † 11 december 2007, Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, Amsterdam.
Begraafplaats St. Barbara, maandag 24 december 2007, 13.30 uur. Dichter van dienst: Adriaan Jaeggi

Meneer Vianen was ongehuwd. Hij woonde in de Hembrugstraat, op nummer 116. Hij heeft een dochter, in 1981 geboren in Haarlem, die twee maanden na haar geboorte is verhuisd naar Beverwijk, naar we mogen aannemen met haar moeder. Dochter woont nog steeds in Beverwijk, alwaar zij geen telefoonaansluiting heeft. Er is door de Dienst een brief naar haar adres verzonden maar daarop kwam geen reactie.
Meneer Vianen had een uitkering van de DWI. Zijn benedenwoning wordt omschreven als erg rommelig en vol. Een allegaartje. Nu vindt Van Bokhoven een woning al snel rommelig en vol, hij is meer van het weggooitype. Voor het raam prijkt een diploma, een groot rijbewijs.


Dede Oso

Wie zal je wassen? Wie zal er zingen?
Wie zal foto’s omdraaien, spiegels naar de wand keren?
Wie zal kinderen die nog niet praten
over je heen tillen, fluisterend je geest bezweren?

Het groot bazuinkoor is niet verschenen,
er komt geen dinari en geen singiman.
Niemand komt je nieuwe huis bekleden.
Wij staan buiten en kijken door het oude raam.

Eén ingelijst groot rijbewijs met brede grijns
anno negentienzevenennegentig. Naast
een schilderij van Nederland. Wij zien verbaasd
hoe je ons schilderde, een Hollandse hoeve,

een os, een hond, een modderpoel. Alsof je hier
geboren was. De planten gaan het niet redden,
maar jij steunde onze jongens door dik en dun
waar wij de moed al hadden opgegeven.

Dag trucker, amsterdamse Surinamer, dag A. A. Vianen.
Het zal hier wel snel worden opgeruimd.
Het jaar is moe en wij ook, maar voor wij je vergeten
besteden wij dagenlang geen aandacht aan ons uiterlijk.


Amsterdam, 24 december 2007


jaeggi om 24 december 2007 23:56