« hetzelfde schuitje | Main | het kortste gedicht (17) »

15 november 2007

superstorm

In de rij bij de supermarkt ging het over niets anders dan de naderende superstorm.
‘Dit weekend! Windstoten van 145 tot 175 km per uur,’ zei een oude man met wangen vol gesprongen adertjes hitsig. ‘Groter dan de storm van 1987. En die van 1703!’ Zijn ogen bliksemden. Wij in de rij maakten het soort geluid dat kinderen maken bij een enge film: opwinding die zich naar buiten perst. Er is al zo weinig opwindends momenteel. Alle BN-ers druk bezig met goede doelen, het landsbestuur onzichtbaar (beter gezegd: doorzichtig), PSV zo goed als uitgeschakeld in de Champions League: geen wonder dat het verlangen naar een gebeurtenis van epische proporties bezit van ons nam. We hopen dat hij komt, die storm, dat hij een paar lelijke gebouwen meesleurt en dat er één heroïsche dode valt, die ondanks waarschuwingen van omstanders terug het huis in ging om de laatste uit een nest pasgeboren Siamezen te redden en toen met huis en al de Noordzee in werd geblazen

jaeggi om 15 november 2007 10:06