« pont | Main | het kortste gedicht (slot) »

21 november 2007

francois

Als je de hele dag al hoofdpijn hebt is het geoorloofd een uurtje eerder de deur uit te gaan. Hoofdpijn maakt de spits dubbel zo erg, en de kans is groot dat de hoofdpijn daardoor morgen dubbel zo erg is. Eigenlijk bewijs je het bedrijf een gunst door eerder weg te gaan – morgen hebben ze er weer profijt van.
De trein is zo goed als leeg, de stilte voor de storm, en ruim voor vijven ben je thuis. Jas aan de kapstok, de deur valt dicht en dan klinkt bovenaan de trap: ‘Wie is daar? Liefje, ben jij dat?’
Je grinnikt. Wie zou het anders zijn? Je zet een dik Frans accent op en roept: ‘Non, c’est moi, Francois!’ Even stilte.
‘O, kom maar snel boven dan.’
Ooit trouwde je haar om haar humor: nu wordt je koppijn er erger van.

jaeggi om 21 november 2007 23:34