« nieuw gedicht voor hassnae | Main | nacht van de vrijheid »

24 juni 2007

paris rules

Mocht u denken dat blondines een heerlijk bestaan vol glamour leiden, kijk dan even naar de to do list van een willekeurige populaire blondine:
-Kater wegwerken met Crystal champagne
-Ontbijten met 1 partje grapefruit en het wit van 1 ei
-Glimlachen naar de paparazzi
-Met andere blondine Gucci en Prada af
-lunch (een glas Perrier en 1 druif)
-fotoshoot op Barbados, snel terug voor passen jurk
-afspraak met X (rockzanger, filmster) voor premiere
-op rode loper per ongeluk borst uit rode jurk laten vallen
-dronken worden van twee glazen Crystal
-X onder tafel pijpen; bij bovenkomen danig hoofd stoten en alle cocaine van tafel vegen;
-ruziemaken met X, het uitmaken en persbericht uitsturen
-het weer aanmaken met X en persbericht uitsturen
-seksvideo maken met X en op het internet plaatsen
-agent sms-en, afspraak laten maken bij talkshow om verontwaardiging te uiten over gestolen seksvideo.

En dat is nog maar een hele gewone dag.
Het valt niet mee om als populaire blondine te overleven tussen concurrentes als Britney Spears, Jessica Simpson, Tara Reid, good old Pamela Anderson en die magere poedel van een Jennifer Aniston. Tussen zulke concurrentie je rechtmatige plaatsje veroveren vraagt om krasse middelen. Niemand heeft dat beter begrepen dan Paris Hilton. Tot nu toe was Paris meestal goede tweede achter Britney, maar sinds ze zich achter het stuur liet betrappen met een promieltje alcohol teveel is zij de ongekroonde Koningin van Blond Bimboland. Paris rules!
Eerst kreeg ze veertig dagen cel. Al na drie dagen liet de rechter haar vrij. Vervolgens stuurde een andere rechter haar weer terug. In de tussentijd maakte Paris een geestelijke ontwikkeling door waar een gewoon mens een heel leven over doet. Hoorde ze het vonnis van de rechter nog schreeuwend en huilend aan, en had ze na haar eerste dag in de cel voortdurend het gevoel ‘dat ze in een kooi zat’ (!), inmiddels is ze een ander mens. In een interview met veterane Barbara Walters, kort nadat ze terug was geplaatst in de Los Angeles County Correctional Facility, bekende ze dat ze niet langer een dom gansje was, dat ze God gevonden had, na haar vrijlating het liefst ‘iets met gehandicapte kinderen wilde doen’ en niet in een spiegel had gekeken sinds ze (zes uur daarvoor) was opgesloten.
Het is een klassiek mirakelspel, dat we al kennen sinds Mariken van Nieumeghen: zeven jaren dansen met de duivel, gevolgd door inkeer en vergiffenis, maar dan binnen het tijdsbestek van een videoclip.
Paris, beroemd vanwege haar beroemdheid, kan nog jaren teren op haar gevangenis-ervaringen. De talkshows staan in de rij, de paparazzi ook, en het zou me enorm verbazen als er niet een ghostwriter en een boek van kwamen. Dat vervolgens als serie verfilmd word: The Paris Hilton Redemption Files.
Als we een beetje zuinig aan doen kunnen we Paris nog decennia recyclen.

jaeggi om 24 juni 2007 11:47