« hout voor de deur | Main | stadsgedicht 9 »

01 juni 2007

cheryl

'Alles heeft een ritme,' schrijft Cheryl Braam afgelopen maandag op haar weblog, 'maar ik heb deze nog niet te pakken.'
Dat kun je wel zeggen.
Gisteren bekende Braam dat zij degene was die een verkeerd hokje aankruiste bij de afgelopen senaatsverkiezingen, en dat ze daardoor 'in paniek is geraakt' en de andere hokjes 'ook heeft ingekleurd'.
Als zo iemand zeven jaar is vind je het vertederend.
Cheryl Braam is 38.

Lieve, lieve God, Gij weet waarom het is, ik niet - maar wat hebben wij misdaan om gezegend te worden met regeerders die allemaal het denkraam van een zevenjarige hebben? Die altijd angstig vriendjes willen blijven met de grootste bully van de klas, zoals Maxime Verhagen, die zich geen seconde op hun gemak lijken te voelen, zoals Wouter Bos, of die glashard blijven liegen ('Ik was het niet, echt niet!') terwijl de chocopasta nog aan hun mondhoeken zit?

jaeggi om 01 juni 2007 11:13