« nacht van de vrijheid | Main | cheryl »

30 mei 2007

hout voor de deur

Het is een warme, drukke avond, de zaal is vol en de band doet zijn uiterste best. Je bent niet dronken maar ook niet nuchter meer, je bent in dat fijne stadium dat je elke noot begrijpt die ze spelen, de hartekreet van de zanger is de jouwe, je drukt je nog iets naar voren tot je vlak voor het podium staat en dan voel je een borst tegen je arm.
Ongelukje. Misverstandje. Heb ik heel lang gedacht: als een vrouw met haar borst tegen mij aan gaat staan dan is er sprake van een misverstand. Ik zeg sorry, verplaats mijn arm iets naar rechts en een seconde later voel ik dezelfde borst tegen mijn bovenarm drukken. Ik laat het maar zo, geniet er stiekem van. Nog steeds gaat me geen licht op. Waarschijnlijk heeft deze vrouw ongevoelige borsten, of gaat ze zo op in de muziek dat ze niet merkt dat ze met haar… Dat doen vrouwen namelijk niet, niet expres.
Tweede misverstand: dat borsten bloot op hun mooist zijn. De vrouw die me deze illusie ontnam keek me heel verleidelijk aan terwijl ze haar bloesje ontknopte en haar BH ontkoppelde. Mijn blik zakte naar haar borsten. De linker gaf me een guitige knipoog, maar de ander bleef ongeinteresseerd een andere kant op staren. Beide hadden ze de houding en het model van een stamgast die een hele avond aan de tapkast hangt. En een paar uur eerder hadden ze er nog zo veelbelovend uitgezien!
‘De waarheid,’ schreef Boris Vian, ‘is simpeler en teleurstellender, net als de meeste vrouwen als je ze naakt ziet.’ Dit geldt, als ik Boris mag aanvullen, vooral voor borsten. Als ik de benen van een vrouw bewonder, onder een rokje of in een spijkerbroek, en me daar een voorstelling van maak, dan voldoet de realiteit – de blote benen dus - meestal wel aan de geschapen verwachtingen. Voor andere lichaamsdelen geldt hetzelfde. Alleen bij borsten gelden andere wetten.
De wetten van de zwaartekracht, om te beginnen. Hoe ouder de borst, en hoe zwaarder de borst, hoe groter het contrast tussen, laat ik zeggen, de façade en wat zich daarachter bevindt. Je ziet in Amsterdam weleens van die oude verzakte trapgeveltjes, antieke steentjes, een scheef kozijntje, terwijl achter die gevel de hele boel strakgetrokken, stevig in het betonijzer gevat en afgeplamuurd is. Zoiets moet u zich voorstellen, maar dan omgekeerd: je staat oog in oog met een splinternieuwe voorgevel en een paar uur later bevind je je in een verzakt en uitgewoond interieur.
Dan is er nog de wet van de remmende voorsprong: vrouwen met een veelbelovend decolleté kunnen meestal niet waarmaken wat hun borsten beloven. Dat kunnen die vrouwen niet helpen: borsten beloven bijna altijd meer dan ze waarmaken.
Dat laatste is natuurlijk de schuld van ons, mannen. Als wij aan borsten denken, denken we niet aan liefde, erotiek of strelen, maar aan bumpers, paardekrachten en de 100 meter in 9,3 seconden. Voor mannen zijn borsten, zoals vrijwel alles, een prestatie. Hoe hoger, hoe verder, hoe harder, hoe beter. En aangezien borsten verder niets kunnen behalve borst zijn, moet de prestatie ergens anders vandaan komen. Dan kom je al snel uit op grootte. Het waren mannen die Lolo Ferrari creërden, geen vrouwen.
Nu zou ik graag willen beweren, als een soort derde wet en een opluchting voor ons allen, dat de grootte er niet toe doet. Helaas is het omgekeerde het geval. Het doet er toe. Een man die zijn vrouw bezweert dat haar twee erwtjes net zo opwindend zijn als de prijscantaloupes van de buurvrouw, maakt twee mensen tegelijk ongelukkig: zijn vrouw en zichzelf. Zo’n man verdient het dat zijn vrouw zich, na de onvermijdelijke laatste ruzie, met haar koffer in haar hand omdraait en roept, zoals Rachel in Friends toen ze Ross verliet: ‘O, en nog iets: niet alle mannen hebben er weleens last van, het doet er wel degelijk toe, en het maakt verdomd veel uit hoe groot hij is.’ Boem, deur dicht, schouders recht, borsten vooruit, de wereld in. Een man die hetzelfde zou doen, schouders recht, pik vooruit, zou er volkomen belachelijk uitzien. Alleen al daarom zie ik meer in borsten.

jaeggi om 30 mei 2007 11:52