« al mijn opgedronken lenzen | Main | koude slakken »

04 juni 2006

kwaal

- ... dus toen haar klachten maar niet ophielden dachten we aanvankelijk eerst aan ME.
- Logisch.
- Ja. Ik bedoel... Alle symptomen wezen erop. Zaten we 's avonds thuis, na het eten, wijntje erbij, zij legt haar voeten op mijn schoot en ik vraag, en wat heb jij vandaag gedaan, zegt ze: niks natuurlijk.
- Zou heel goed ME kunnen zijn.
- Toch? Maar dat was het niet.
- Niet?
- Volgens de huisarts. Dus toen begonnen we te denken aan een burn-out...
- Maar ze werkt helemaal niet. Ze heeft al tien jaar geen slag uitgevoerd.
- Dat zei ik dus ook. Maar dat blijkt niet te hoeven voor een burn-out, dat je een baan hebt. Maar de specialist waar we heengegaan waren was daar heel duidelijk in: van de hele dag in je bed liggen krijg je geen burn-out.
- Dus toen?
- Toen ben ik met haar naar de kliniek gegaan. Helemaal van top tot teen alles laten doorlichten. Bloedonderzoek, scans, de hele santenkraam. Ze zei op een gegeven moment, toen we op de uitslagen zaten te wachten: wat als het nou een leverkwaal is? Net als mijn moeder? En toen ging ik me natuurlijk ook allemaal dingen in mijn hoofd halen.
- Logisch.
- Wat als het nou een tumor is? Ik bedoel: iemand die zestien uur per dag slaapt, dat is niet goed. Toch?
- En toen? Wat zeiden de doktoren?
- Geen ME. Geen tumor. Geen leverkwaal. Blijkt dat ze gewoon lui is.

jaeggi om 04 juni 2006 00:24