« gorredijk, here i come | Main | vierde stadsgedicht »

19 april 2006

vangst van de dag (14)

'Ze was door veel mannen gekust, en het was haar altijd gelukt om van de eerste kus iets bijzonders te maken, door een verraste glimlach met de juiste vlekkeloze timing, of een spottend trekken van haar mondhoeken vlak voor ze haar lippen bereikten, en zo liet ze op elke minnaar haar stempel achter dat hem bijbleef, soms jarenlang, en dat zich op de meest ongelegen momenten - als hij de sleutel in zijn huis stak en zijn voordeur opende, waar zij echtgenote klaarstond om zijn jas en haar rituele zoen in ontvangst te nemen - weer uit zijn geheugen opdook en hem even zijn ogen deed sluiten en onrust wekte voor de rest van de dag en de aankomende nacht. Het verschafte haar extra plezier, de kleine kunstwerkjes die ontstonden tijdens de seconden van ongeloof en ontzag voor het definitief tot hen doordrong dat ze haar mochten kussen.'

(Hoofdstuk 14)

jaeggi om 19 april 2006 15:01