« carrière | Main | een formidabel drukwerk »

08 maart 2006

verslag van recente werkzaamheden (dossier: stadsdcht: 0@#477-^6)

Geachte commissie,

Hierbij een verslag van mijn recente werkzaamheden als stadsdichter. Een verantwoording voor de ontbrekende bonnetjes van mijn onkostenrekening (totaalbedrag: 456 euro en 12 cent, klopt dat?) volgt z.s.m.

Je komt nog eens ergens, als stadsdichter. Afgelopen weekend in het afgeladen poëziecafé van George Moormann (stadsdichter van Haarlem) en Dolly Bellefleur (stedemaagd van Haarlem). Een (foto-)verslag van die glorieuze middag staat hier.
Er is geen gebrek aan mooie poëzie-manifestaties, momenteel. Als stadsdichter word ik mede geacht de poëzie in Amsterdam te stimuleren, maar dat heeft iets weg van het viagra toedienen aan een dekram die de hele winter droog heeft gestaan.
Tijdens poëzie in Carré schijnt Joost Zwagerman gepleit te hebben voor meer grote poëzie-happenings in Amsterdam, maar de noodzaak ontgaat mij. Kijk naar de weelde waarin wij leven: er zijn gedichtenmiddagen in Festina Lente, in café 't Blaauwhooft op Bickerseiland leest elke tweede zondagmiddag van de maand voorleesclub De Zwoegende Boezems haar hoog- en laagdravende poëzie, er zit ook een enorm nest dichters in Helmers, en dan is er nog poëzie-centrum Perdu, waar zoveel georganiseerd wordt dat je er duizelig van wordt, zelfs als dichter. Ik heb dus niet de indruk dat de poëzie-scene in Amsterdam veel stimulans behoeft. Overal is poëzie te vinden. Zelfs in stadsdeelkantoor Westerpark, waar gisteravond de allereerste Stadsdeeldichter ter Wereld werd gekozen: Hans Kloos. Mijn bijdrage aan de avond beperkte zich tot het zo kort en pijnloos mogelijk houden van mijn bijdragen: er waren welgeteld vijfentwintig minuten uitgetrokken voor het presenteren van de drie kandidaten (naast Hans Kloos de dichters Wim Brands en Diana Ozon voordat het echte verkiezingsgeweld losbarstte. Stadsdeel Westerpark maakte, net als de rest van Nederland, een ruk naar links, en ondertussen praatte ik met de drie commissieleden die de stadsdeeldichter hadden gekozen. Men was blij met de nieuwe dichter, en trots dat binnen korte tijd zo'n initiatief van de grond was gekomen. Terwijl de PvdA- en SP-aanhang steeds luidruchtiger werd kwamen wij tot de conclusie dat democratie een mooi instituut is, en dat de poëzie er zo veel mogelijk van verschoond moet blijven. Na deze waardevolle conclusie hulde de avond zich in zoete nevelen.

jaeggi om 08 maart 2006 10:15