« overspel op Valentijnsdag | Main | zend een wens »

14 februari 2006

correctie overspel

Oeps, foutje: mijn tips voor overspel zijn niet te bekijken bij 4 in het Land vanavond, maar in Editie NL van RTL 4, vanavond om 18.15.
Of u kunt ze hieronder lezen.

The Rules

Overspel kent eigenlijk maar één basisregel: hou het simpel. Vreemdgaan met meer dan drie mensen tegelijk leidt onherroepelijk tot problemen. Het lijkt misschien een uitdaging, maar je kunt het je niet veroorloven ook maar één minuut te verslappen - sorry voor de woordspeling – en op de lange duur gaat het geheid mis.
Wil je er toch aan beginnen dan heb je voor elke vrouw een aparte agenda en een aparte mobiel nodig. Als je denkt dat dat overbodig is ben je niet klaar voor de eredivisie van het overspel. Huur eerst de film Bonfire of the Vanities (of koop het boek) en leer van het vreselijke lot van Sherman McCoy, die op een regenachtige avond, onder het mom van de hond uitlaten, zijn minnares gaat bellen maar per ongeluk het nummer van zijn vrouw draait. Het is het begin van zijn ondergang.
Kortom: voor elke vrouw schaf je een eigen telefoon en organiser aan. Daar begint het pas mee, want al die agenda’s moeten bijgehouden worden, en dat klinkt makkelijker dan het is. Niet meteen overmoedig worden: probeer eerst maar eens 2 minnaressen en 1 echtgenote in je rooster te persen. Je zult al snel hetzelfde overwerkte gevoel krijgen als de Chinese circusartiest die twintig bordjes tegelijk laat draaien, en dan heeft de Chinees het nog makkelijk want zijn bordjes mogen het best van elkaar weten.
Intussen moet je je geestelijk voorbereiden op het volgende stadium: de olievlek. Hoe langer een relatie duurt, hoe meer tijd het kost. In het begin zijn minaressen tevreden met elke kruimel tijd die van je bord valt, maar gaandeweg het overspel worden ze veeleisender. De tijd die je aan elke vrouw moet besteden breidt zich al snel uit als een olievlek in een maagdelijke fjord. Clandestiene ontmoetingen in appartementen of hotelkamers zijn niet meer genoeg: ze willen ook met je naar buiten. Daarmee begeef je je potentieel in gevaarlijk territorium. Het is op zich niet erg om met je minnares naar buiten te gaan, maar je loopt wel de kans een van je andere vrouwen tegen te komen. Als je het bij twee vrouwen houdt is die kans het geringst. Met je echtgenote ga je elke vrijdag naar de vertrouwde Mosselen-zoveel-als-je-op-kunt-tent om de hoek, terwijl je met je minnares op zaterdag de nieuwste Tibetaanse nachtclub bezoekt, waar je de hele avond moet loungen op te hoge, puntige barkrukken en je hard moet schreeuwen om elkaar niet te verstaan. De kans dat die twee elkaar tegenkomen bij dezelfde kapper of in dezelfde kledingzaak, is dus hoegenaamd nul. Maar neem je er nóg een minnares bij, dan stijgt de kans op pijnlijke confrontaties met een factor 100. Neem dan je voorzorgen. Kies nooit twee actrices tegelijk, bijvoorbeeld. De hele acteurs- en cabaretwereld hokt elk weekend bijelkaar in één café achter het Leidseplein, en daar wil je niet Halina tegenkomen als je net met Tjitske uit bent. Neem dus als tweede minnares altijd iemand uit een andere beroepsgroep. Dan nog is de kans aanwezig dat je een keer op het terras zit met Karin, gedesillusioneerde journaliste van 39, en dat je ineens Ellen ziet aankomen, 36, violiste en zangeres in een bandje, die je een paar weken daarvoor in de Melkweg hebt ontmoet: wist jij veel dat haar manager dit als zijn favoriete terras beschouwde?
Tenslotte is er de kwestie van het uithoudingsvermogen. Het is misschien een mannenfantasie, elke dag seks, maar de werkelijkheid is schril. Zolang het bij ‘gewoon neuken’ blijft is het te overzien, maar gewoon neuken kunnen je vrouwen thuis ook krijgen: met jou moet het spannender, dierlijker, gymnastischer. Met andere woorden: je krijgt nauwelijks de kans om te helen, want ook Ottoline, consultant bij een communicatiebureau wil het op het tapijt, op zijn hondjes, en hard graag, die ene keer per week dat je haar ertussen weet te persen. Als je nog naschrijnend naar huis rijdt en in je organizer kijkt zie je dat je morgen een lunch-afspraak hebt met Tosca, sales-manager van een grote Europeese olijfoliefirma. En je bent nog schraal van de vorige keer. Op zulke momenten wil je weleens vergeten dat overspel een luxe is. Daarom is de laatste, onverbiddellijke regel: hou ermee op zodra het op werk gaat lijken.

jaeggi om 14 februari 2006 15:32