« dienstmededeling | Main | christmas blues (+ recept) »
21 december 2005
tromboneliefde
Zo, dat is af.
Op 16 februari 2006 verschijnt Tromboneliefde, het zeer persoonlijke verslag van mijn muzikale carrière tot nu toe. Hieronder alvast een voorpublicatie.
NB U kunt de feestelijke presentatie van Tromboneliefde bijwonen. Later meer hierover, op dit weblog.
Om aan mijn muzikale carrière te beginnen moest ik vanaf mijn twaalfde jaar drie kwartier met tegenwind over een Brabantse dijk fietsen (voor toekomstige pelgrims: van Willemstad via Helwijk en Oudemolen naar Fijnaart), drie kwartier lang uitgefoeterd worden door een rood aangelopen blokfluitleraar omdat ik mijn etudes niet kende, en daarna drie kwartier terugfietsen. Met tegenwind, natuurlijk.
Het is mogelijk dat er ook dagen waren dat ik zingend over de dijk racete, wind in de rug, blokfluit brandend in mijn rugzak, hongerig naar de muziek die ik zou gaan spelen, maar ik geloof van niet. Die eerste lessen waren een barre verplichting. Een straf, en de enige reden die ik er achteraf voor kan aanvoeren is dat ik een kind was, en kinderen doen wat hun ouders zeggen, net zoals ouders doen wat andere ouders zeggen (‘Zit jullie Xander nog steeds niet op fagotles?’).
Geen kind zal ooit uit zichzelf om een blokfluit vragen (ik reken kinderen uit Amsterdam-Zuid even niet mee). Drumstellen, ja. Elektrische gitaren, saxofoons, trompetten, contrabassen (in die volgorde). In een enkel ernstig geval een hobo of fagot. Maar blokfluit, nee. Kinderen weten intuïtief dat je je verre moet houden van de blokfluit, wil je niet eindigen als serveerster in een restaurant waar de dagschotel viervijftig kost en de boxen de hele dag André Rieu uitkotsen.
Het kan niet anders of ergens in dit land is in het geheim een machtige blokfluitlobby aan het werk, anders kan ik het niet verklaren: vijf pre-pubers op een rijtje met een stuk hout in hun mond, druk bezig met het verminken van de canon van Pachelbel.
Waarom vinden ouders het zo belangrijk dat hun kind muzikaal is? Zijn er geen urgentere vaardigheden die een jong kind moet leren? Ik ken geen kinderen die op jonge leeftijd geleerd wordt hoe je een eenvoudige maaltijd moet bereiden, terwijl het in momenten van nood toch veel nuttiger is te weten hoe je een aardappel kookt dan hoe je een flageolet op de gitaar speelt.
Wijlen mijn Duitse oom, Albert Mangelsdorff, zei altijd: ‘Der Onkel mit den Schinken ist mir willkommener als die Tante die Klavier spielt.’ Duitsers hebben veel verstand van blazen.
jaeggi om 21 december 2005 15:49