« vangst van de dag (?) | Main | halaltrein »
04 december 2005
sluipschutters
Tussen mijn twaalfde en mijn veertiende had ik veel last van sluipschutters.
Als ik ’s ochtends de achterdeur uitkwam moest ik eerst vijftig meter open terrein oversteken. Daarom moest ik wachten tot er een auto voorbijkwam die ik als dekking kon gebruiken. Mijn moeder begreep dit niet en duwde mij, vooral als ik te laat voor school was, plompverloren de deur uit. Het enige dat ik dan kon doen was rennen, zo hard als ik kon, met mijn schooltas voor mijn gezicht, in de hoop dat ze me in mijn zigzaggende vaart zouden missen. Als ik de beschutting van de supermarkt had bereikt drukte ik mijn rug tegen de muur en wachtte tot mijn hart was uitgeraasd. Van daar naar school was het een kwestie van goed opletten, de geparkeerde auto’s gebruiken als dekking en op de juiste momenten kruipen.
Ik probeerde er wel eens met andere kinderen over te praten, in de prepuber-praatgroep, maar geen van hen leek te weten waar ik het over had. Puistjes, ja. Menstruatie, slechte cijfers op school, zelfmoordgevoelens, verschrikkelijke ouders, maar sluipschutters ho maar.
Nu nog denk ik wel eens: waarom was ik toch de enige waar de Vijand het op gemunt had?
jaeggi om 04 december 2005 00:40