« haar vader vond me ook een stomme lul | Main | uw programma voor zondagavond »

29 oktober 2005

goedemorgen teleurgestelde Volkskrant Magazine-lezers

Hierbij uw wekelijkse column; trouwe lezers kennen hem al, maar deze is op verzoek in de herhaling.
Ik ben een paar dagen weg. Daarom onder deze column nog een voorraadje om u even bezig te houden. Niet allemaal in één keer opmaken!
AJ

Body count

Ik kom tot vijfendertig. Nee, niet centimeter: vrouwen.
Op verzoek van de redactie van een damesblad heb ik ze geteld en ik kwam tot vijfendertig. De eerste op mijn zestiende, in de nachttrein van München naar Venetië, en sinds die keer heb ik gemiddeld anderhalf keer per jaar een nieuwe, vreemde vrouw zover weten te krijgen dat ik mijn eh… dinges in haar eh… dinges mocht steken (meer dan twintig jaar seks en nog heeft hij moeite het woord kut op te schrijven).
Vijfendertig. Vindt u dat veel? Ik vind het heel wat, als je ze allemaal op een rijtje ziet en ze nog eens bekijkt en vooral als je dan beseft: dat gaat me niet nog een keer lukken. Weliswaar heb ik niet meer de handicaps van toen - die dodelijke verlegenheid, die enorme bril, de overtuiging dat je bij het tongen altijd met de klok mee moet draaien – maar ik heb ook niet meer alles over voor sex, zoals ooit. Er was een tijd dat je voortdurend op jacht was, de hele tijd in hinderlaag lag en ook tevreden was met een mindere vangst. Dan gebeurde het wel eens dat je lag te neuken met iets dat het midden hield tussen Gollem en een volwassen Furby, omdat je dacht, ach, het is tóch neuken. Neuken om het neuken, je dacht dat je er nooit genoeg van zou krijgen. Maar tegenwoordig ga ik wel eens naar een feestje zónder te denken: misschien valt er nog wat te neuken. Dat zijn vaak niet de leukste feestjes, maar je schrikt in elk geval niet bij het ochtendkrieken wakker in de armen van tante Sidonia.
Bovendien bespaart het zoveel energie - met de paardekrachten die het me heeft gekost om bij die vijfendertig vrouwen hun benen uit elkaar te krijgen zou je in een middelgroot Afrikaans land een jaar lang de airco’s kunnen laten loeien – én je hoeft niet dagen-, weken- of maandenlang ingewikkelde paringsrituelen uit te voeren. Bij vrijwel elke diersoort is de balts goed en overzichtelijk geregeld (hij zet zijn kleurige nekveren op, zij doet of ze hem niet ziet, hij danst van tak naar tak, zij doet of ze hem niet ziet, hij trekt zijn goldcard: wham!), maar voor elke mensenvrouw bestaat er om de een of andere reden een apart ritueel. De een wil wekenlang in restaurants hand in hand zitten zwijmelen boven een kaasplankje voor haar tepels hard worden, de ander laat je al na het eerste etentje vallen omdat je zo weinig initiatief toont. De een wil een voorspel van drie dagen – vijftig geile sms-jes, een liter wilde rozenolie en een bezoek aan Euro Disney inbegrepen -, de ander wil zo snel mogelijk zo hard mogelijk genomen worden en daarna lekker wassen. Als man ben je geneigd dat toe te schrijven aan het Grote Mysterie dat alleen vrouwen nu eenmaal kennen – en dan kom je een vrouw tegen die slecht is in bed.
Er zijn een paar ontnuchterende momenten in een mannenleven – de onthulling dat Sinterklaas niet bestaat, de eerste stijve terwijl je in je zwembroekje op de hoge duikplank staat, de ontdekking dat je ouders ook aan seks doen - maar niets is zo ingrijpend als de eerste ontmoeting met een vrouw die er niets van kan. Een vrouw (nr. 18) die denkt dat het opwindend is als je je minnaar vlak voor zijn orgasme keihard in zijn zij knijpt (op de plek waar bij andere mannen de zwembandjes zitten). Of de vrouw die bij de eerste gelegenheid die zich voordoet haar vinger in je reet steekt. Ik zie nog de verbaasde korenbloemblauwe ogen van nr. 22 toen ik krijsend tegen het plafond vloog. ‘Maar alle mannen vinden dat toch lekker?’
Dat is dan ook wat me er voorlopig van weerhoudt de jacht te openen op nummer 36. Dat eindeloze gelul over gevoelens heb ik er graag voor over, en dat ze nooit in astrologie geloven maar toch altijd graag willen weten wat je sterrenbeeld is, soit - maar de kans is gewoon te groot dat ik nog een keer zo’n vrouw tegenkom die denkt dat een penis precies zo werkt als een vacu-vin.


jaeggi om 29 oktober 2005 21:14