« tante | Main | the 'Oh yeah' mood »
20 juli 2005
muggen
Hij keek in de spiegel en zag dat de pukkel boven zijn wenkbrauw niet was gegroeid, maar ook niet kleiner was geworden. Voor de pukkel op zijn wang gold hetzelfde. Hij zuchtte en begon zijn tanden te poetsen terwijl hij in gedachten twee minuten aftelde.
In bed betaste hij voorzichtig beide pukkels, kneep er even in, sprak zichzelf vermanend toe – blijf er nou vanaf! - en deed toen het licht uit.
Er klonk gezoem bij zijn oor, zo dichtbij dat het leek of een mug in zijn oor boos was wakker geschrokken. Hij schoot overeind in bed en tastte naar het lichtknopje, maar van de mug was natuurlijk niets meer te zien. Hij speurde het plafond af - nergens een mug te bekennen. Hij gromde en deed het licht weer uit.
Vlak voordat hij in slaap viel hoorde hij opnieuw gezoem, ergens in de ruimte, en hij wist dat er niet ver van hem vandaan gedelibereerd werd over een nieuw offensief, maar hij besloot er geen aandacht aan te besteden. Steek me maar, als het zo nodig moet, maar laat me eerst in slaap vallen, dacht hij slaperig. En de laatste gedachte die hij had, en die hij zich ‘s ochtends niet herinnerde, was het beeld van de muggen die zich neerlieten op zijn slapende gezicht en hun angels nietsvermoedend in zijn rijpe pukkels boorden.
Pus in plaats van bloed, dat zal je leren, dacht hij nog. Daarna viel hij glimlachend in slaap.
Een viertal muggen keerde die avond bedrukt huiswaarts.
jaeggi om 20 juli 2005 11:17