« mededeling van de directie | Main | houdgreep »

12 januari 2005

gedicht met een moraal

Het ging al lang niet goed met hem, het ging met hem niet goed
Hij voelde het als hij opstond. Hij kreunde bij het tillen.
Hij kreunde als hij iemand sprak die iets van hem zou willen.
Hij vloekte elke dag zoals een dronkelap dat doet.

Hij keek jaloers naar vrienden die vervroegd waren gaan vutten
en spelde advertenties en hij volgde elke stoet.
En in de spiegel kijkend zag hij groeven, putten,
de gelaatskleur van een varken dat geheel is leeggebloed.

Het ging al lang niet goed met hem, dat zagen ook zijn vrienden
Maar ze bleven hem toch bijstaan, zeker nog een week of twee,
toen belden ze niet meer. Niet dat hij het niet verdiende
maar ze moesten voor de feestdagen met schoonfamilie mee.

Er kwam een dag dat hij besloot: zo gaat het echt niet langer
en hij begon te zoeken naar een pijnloze manier: een pil?
Wat was de beste oplossing: de trein of toch verhangen?
Er zijn genoeg manieren voor een doorzetter die wil.

Toen op een avond op de bank de flatline zachter ging
omdat de buren al om tien uur gingen pitten
toen stond hij op en vroeg waar Bello’s honderiempje hing
maar toen zei zij: ‘Kom even naast me zitten.’

Toen legd’ hij, als een grote zachte lobbes van een hond
zijn hoofd neer op haar dijen, en hij zuchtte bodemloos
en zij vertelde het verhaal van hoe ze hem ooit vond
en streelde liefdevol zijn zorgelijke kruin vol roos.

En toen hij ’s morgens wakker werd was het zonder diepe zuchten.
Hij floot de hele ochtend, in de bus en op zijn werk
en zag uit het kantineraam de blauwe blauwe luchten
en voelde zich een etmaal als twee kickboxers zo sterk.

Hij ging dammen en tuinieren. Een avond naar de kroeg
ging hij alleen als zij hem daar nadrukkelijk om vroeg.
En daar word nu gezegd dat men hem lang herinneren zal
want één maand later stierf hij aan een nette hartaanval.


Moraal:
Het leven biedt genoeg voor wie niet constant loopt te vitten
en niet meteen er uitstapt als hij ’t even niet ziet zitten.

jaeggi om 12 januari 2005 10:13

Ha, ha, hij doet het nog. een mooi gedicht!

Moest een beetje denken aan "ze zeggen wel dat als je sterft...etc. uit "Cowboys hebben het maar makkelijk".

-CFu

Posted by: Fuchs at 12 januari 2005 14:42

Post a comment




Remember Me?