« Dit is hoe het gaat | Main | het waarom (II) »

17 november 2004

het waarom

Al dertig jaar probeer ik een dagboek bij te houden. Bij elke gebeurtenis in mijn leven groter dan de bakker die vanochtend om half 10, toen ik aankwam, al door zijn croissants heen was, denk ik: hee, weer iets voor in mijn dagboek.
Maar ik schrijf geen dagboek.
Ik kan geen dagboek schrijven.
Ik heb flarden dagboek uit voorbije jaren (‘vandaag de hele dag in bed gelegen’), en half-afgemaakte herinneringen waarin schimmen voorkomen die ik me vaag herinner (‘vandaag de hele dag met I. in bed gelegen. Hebben het vijf keer gedaan, toen begon het pijn te doen. Daarna begon het te stinken en zijn we eruit gegaan om ergens te eten’). Ik heb ze wel bewaard, maar ik lees ze nooit meer. De laatste keer dat ik mijn dagboeken herlas ben ik daarna onder de bank gekropen en heb de rest van die week (vanaf woensdag, om precies te zijn) in diepe schaamte daar doorgebracht, tussen de bollen pluis en – gelukkig – een halve ontbijtkoek die ik al een hele tijd kwijt was.
Pas toen mijn dorst groter werd dan mijn schaamte kroop ik tevoorschijn, liep naar buiten en heb net zolang gezocht tot ik een witgoedwinkel vond die nog van die grote dozen had waar ze wasmachines in verpakken. Zo’n doos staat nu ergens in een soutterain in Amsterdam, in een huis waar ik ooit gewoond heb, met mijn dagboeken erin en een lange wollen jas die ik ooit elke dag droeg, winter of zomer, lente of herfst.
Steeds als ik me dreig te herinneren waar die doos ook alweer staat ga ik hard zingend in bed liggen en denk aan mijn eigen oogwit, want ik wil mijn eigen dagboeken nooit meer onder ogen komen.

jaeggi om 17 november 2004 10:08